Hoorn. Provincie Noord Holland, streek West-Friesland. En wat is het daar hartstikke mooi, maar dat terzijde. Op de fiets het trammuseum zoeken is een hopeloze zaak, maar ook dat terzijde. Ga gewoon naar het station, vermoedelijk staat het daar prima aangegeven en neem anders maar een kijkje achter het station, daar zie je het vanzelf: 

Pas op. Dit zou wel eens een lang verhaal kunnen worden. De bevlogenheid die ik daar heb aangetroffen werkt aanstekelijk. Ik ging er ook heen met toch wel de kriebel in mijn buik, ik ging immers iets zien waar ik al een paar jaar mee bezig ben, maar wat ik nog nooit in het echt gezien heb. Een rijtuig zien wat ooit door Zeeuws Vlaanderen denderde, wat op Draaibrug remise hield, waar Draaiburgers hun boterham aan verdienden, waar Draaiburgers mee naar school of liever naar de kermis gingen, de verhalen rond dat alles dreven me hier naar toe.

Fietsend over IJsselmeerdijken was ik de tram al één keer tegengekomen, in Medemblik. Tot mijn teleurstelling zonder rijtuig 24. Een tram medewerker vertelde me dat het SBM rijtuig er per 1 augustus van tussen was gehaald, nu was het de beurt aan andere rijtuigen. Of ik het rijtuig in het museum kon zien? Nee, het stond in een afgesloten remise. Dat klonk dus niet al te hoopgevend, al was dat natuurlijk geen reden om een bezoekje aan het trammuseum af te blazen, het zijn immers niet alleen ouwe Draaibrugse trams die interessant zijn. Is dat zo? Welnee, ik wil vooral rijtuig 24 zien natuurlijk. Maar goed, er is meer.

Neem nou het SEINHUIS:

Een hele reeks hendels met wielen waar kettingen over lopen, verbonden aan staalkabels waarmee seinen (tot 1200m) en wissels (tot 800m) bediend kunnen worden. Zoals heel veel in het museum, is dat seinhuis elders afgebroken, hier gerestaureerd en terug opgebouwd. En zie hoe alles er glimmend bijstaat en dan snap je wat voor 'soort' mensen dit doen. Waarom heb ik geen foto van het seinhuisje zelf, de buitenkant bedoel ik?

  Lopend over het museumterrein kom je locomotieven tegen. Ze stralen kracht uit, stoere sterke machines. Al fotograferend realiseer ik me dat ik natuurlijk wel moet zorgen dat ik ruimte over houd voor foto's van rijtuig 24, het verboden rijtuig? Toch maar beetje rustig aan met die foto's. Alles glimt, het is oud maar ziet er gewoon splinternieuw uit. Nou ja, niet alles.

 

 

Er staan ook een paar wrakken op het station. Ergens gevonden op erf of werf, in gebruik geweest als werkplaats, duivenhok of geitenkot. Een spoorkraan. Dat kleine wagonnetje was in gebruik als kippenhok, aan de achterkant dichtgetimmerd met kippengaas. Die onder het blauwe zeil is bewoond geweest, binnenin waren de douchetegeltjes nog te zien.

 

De zinderbak? De voorkant van het locomotief staat open en er wordt fijne as uit geschept. Ik vang een vraag op: "Ligt de as mooi egaal in kegelvorm?"  Een bevestigend antwoord. Eigenlijk had ik even moeten vragen waarom de as netjes op een hoopje moet liggen en hoe dat mogelijk is in de bek van een zware locomotief die volgens mij toch niet al te soepel verend over het spoor dendert. Maar ....... het is allemaal leuk en aardig, heel leuk, boeiend, mooi, maar.....

 

allemaal leuk en aardig, maar waar is rijtuig 24?

Dat moet in dat groene hokje daar in de verte zijn, dat kan niet anders!!

Eens even vragen.....

Het antwoord is te vinden op pagina hoorn2